Μεγάλη Εβδομάδα Print E-mail

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

" Την εκτην των σεπτών νηστειών εβδομάδα προθύμως απερχόμενοι, Κυρίω προεόρτιον ύμνον των Βαϊων άσωμεν πιστοί..." Ή Εκκλησία μας υπενθυμίζει ότι αρχίζει η Μεγάλη Εβδομάδα. Η Εβδομάδα των Παθών και της Αναστάσεως του Κυρίου μας. Μια εβδομάδα αλλιώτικη. Γεμάτη από μηνύματα. Η Εκκλησία απευθύνει πρόσκληση σε όλους τους πιστούς. Μας καλεί στις κατανυκτικές ακολουθίες των ιερών ημερών και μας προτρέπει να συμμετάσχωμε και να εννοήσωμε τα τελούμενα. Να ζήσουμε και να βιώσωμε το Πάθος και την Ανάσταση. Για μας τους Ορθοδόξους η Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα είναι σταθμός στη ζωή μας. Είναι απαρχή νέας ζωής. Είναι το κέντρο της πίστης μας και γι΄αυτό ανάλογη πρέπει να είναι και η συμμετοχή μας στις ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας.


ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ : Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
"...Λάζαρος ο φίλος ημών κεκοιμηται..." αναφέρει ο Χριστός στους μαθητές Του και με καθυστέρηση δύο ημερών φτάνει στην Βηθανία. Τον προϋπαντούν οι αδελφές του Λαζάρου με θρήνους και η Μάρθα λέει με παράπονο :"..Κύριε αν βρισκόσουν εδώ δεν θα πέθαινε ο αδελφός μου. " ...Εγώ είμαι ή Ανάσταση καί ή ζωή. ΄Οποιος πιστεύει σε μένα δεν θα πεθάνει ποτέ..." απαντάει ο Κύριος και ανασταίνει τον Λάζαρο, νεκρό ήδη τεσσάρων ημερών. Η ανάσταση του Λαζάρου είναι προεικόνιση της Αναστάσεως του Χριστού και της δικής μας αναστάσεως. Καί γι’ αυτό η υμνολογία της ημέρας έχει αναστάσιμο και πασχαλινό χαρακτήρα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ ΠΡΩΪ: Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Τη θριαμβευτική είσοδο του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα εορτάζομε σήμερα. Υποδεχόμαστε τον "επί πώλου όνου " με τα βάϊα που είναι σύμβολα των αρετών καί των θείων έργων. Υποδεχόμαστε το Χρίστο που είναι η "προσδοκία των εθνών", "ο παντοκράτωρ”, "ή πραγματικήί χαρά και ειρήνη", "ο θριαμβευτής", "ο ανιστών τους νεκρούς. Καλούμαστε σε προπαρασκευή, όπως "κεκαθαρμένοι τας ψυχάς, ίδωμεν την φαιδράν και ζωηφόρον Ανάστασιν του Χριστού".

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ ΤΟ ΒΡΑΔΥ : Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ
(ΟΡΘΡΟΣ ΤΗΣ Μ. ΔΕΥΤΕΡΑΣ)

Την Αγία και Μεγάλη Δευτέρα μνήμη του μακαρίου Ιωσήφ του Παγκάλου και της από τον Κύριο "καταρασθείσης και ξερανθήσης συκής'. Στην αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας παρουσιάζεται σε μας εις τύπον Χριστού ο Ιωσήφ. "...ΕΙκών δε ούτος Χριστού, ότι και ο Χριστός παρά των ομοφύλων Ιουδαίων φθονείται..." Και η συκή εικονίζει την Συναγωγή των Εβραίων η οποία " άμοιρος πνευματικών καρπών, αρά ξηραίνει...".

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΪ:
Τελείται η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
Το απόγευμα τελείται το Μέγα Απόδειπνο.


ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ : Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ
(ΟΡΘΡΟΣ ΤΗΣ ΜΕΓ. ΤΡΙΤΗΣ)
Την Αγία καί Μεγάλη Τρίτη τελούμε την ανάμνηση της παραβολής των δέκα παρθένων όπως αναφέρει το Ιερό Ευαγγέλιο. Επειδή ".....άδηλος η ημέρα και
Ώρα του τέλους, η παραβολή των δέκα παρθένων παρά των Θεοφόρων Πατέρων ετάχθη, παιδεύουσα ημάς αείε έγρηγορέναι, και έτοιμους είναι προς την υπάντησιν του αληθινού Νυμφίου, δια των αγαθών πράξεων καί μάλλον της ελεημοσύνης....".

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΤΟ ΠΡΩΪ:
Τελείται η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
Το απόγευμα τελείται το Μέγα Απόδειπνο.


ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ : Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ
(ΟΡΘΡΟΣ Μ. ΤΕΤΑΡΤΗΣ)
Κατά την Αγία και Μεγάλη Τετάρτη οι Αγιώτατοι Πατέρες της Εκκλησίας εθέσπισαν να ενθυμούμεθα την πόρνη γυναίκα, η οποία άλειψε τον Κύριο με αρώματα, διότι λίγο πριν από το πάθος, αυτό έγινε καί ίνα δι' έργων πληροφορηθώμεν πόσα ισχύει η μετάνοια". Στην αγανάκτηση των μαθητών “εις τί η απώλεια αύτη” ό Κύριος λέγει "έργον καλόν ειργάσατο ........προ του ενταφιασμού μου τούτο εποίησεν". Στην γυναίκα αυτη "και μισθός εδόθη" αφού παντού έγινε γνωστή η πράξη της "καί άφεσις αμαρτημάτων δωρείται".
Σήμερα ψάλλεται και το υπέροχο τροπάριο της Κασσιανής: "Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή...".

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΟ ΠΡΩΪ:
Τελείται η τελευταία Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
Το απόγευμα τελείται το τελευταίο Μέγα Απόδειπνο.


ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ:
Ο ΟΡΘΡΟΣ ΤΗΣ Μ. ΠΕΜΠΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΕΡΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ
Οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι Θείοι Πατέρες μας παρέδωσαν να εορτάζομε σήμερα τέσσερα γεγονότα: Τον Ιερό Νιπτήρα (δηλ. το πλύσιμο των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο), το Μυστικό Δείπνο (δηλ. την παράδοση των Ιερών Μυστηρίων- της Θείας Ευχαριστίας), την ύπερθαύμαστη Προσευχή (του Κυρίου προς τον Πατέρα Του) και την Προδοσία (του Ιούδα). " Δια τούτο και ημείς εορτάζομεν, μνείαν των φοβερών και αρρήτων έργων εκείνων και πράξεων μετά δέους ποιούμενοι".
Τελείται επίσης σήμερα και το Ιερό Εύχέλαιο.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΤΌ ΠΡΩΪ : Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Τελείται ο Εσπερινός και η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ :
Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΘΩΝ (ΤΑ 12 ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ)
Κατά την Αγία και Μεγάλη Παρασκευή επιτελούμε την ανάμνηση των Αγίων καί σωτηρίων και φρικτών Παθών του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ενθυμούμαστε τους εμπτυσμούς, τα χτυπήματα στο πρόσωπο και τον αυχένα, τις βρισιές, τους γέλωτες, την κόκκινη χλαμύδα, τον κάλαμο, το σπόγγο, το όξος, τα καρφιά, τη λόγχη, και πάνω απ' όλα τον Σταυρο και τον θάνατο, τα οποία δέχτηκε με την θέληση Του να υποστεί για χάρη μας• καί ενθυμούμαστε επίσης το ληστή που σταυρώθηκε μαζί Του καί τη σωτήρια ομολογία του.
Ο Σταυρός τοποθετείται στο μέσο του ναού μετά την ανάγνωση του Ε' Ευαγγελίου, και παραμένει για προσκύνηση μέχρι τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟ ΠΡΩΙ:
Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΩΡΩΝ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΙΣ Διαβάζονται οι Μεγάλες Ωρες (ή Βασιλικές) και εν συνεχεία τελείται η Αποκαθήλωσις.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ:
Ο ΟΡΘΡΟΣ ΤΟΥ Μ. ΣΑΒΒΑΤΟΥ (Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ)
Το Άγιο και Μέγα Σάββατο εορτάζομε τον ενταφιασμό του μετά της Θεότητας αχωρίστου Σώματος του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος Ιησού Χριστού και επίσης την Κάθοδο του Κυρίου στον Άδη για τη σωτηρία των νεκρών. Ο Χριστός έπαθε πάνω στο Σταυρό και πέθανε πραγματικά αλλά "η θεότης απαθής διέμεινε."
Υπέροχος ο στίχος από το υπόμνημα του Τριωδίου: "μάτην φυλάττεις τον τάφον κουστωδία" Ου γαρ καθεξει τύμβος αυτοζωίαν".

ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟ ΠΡΩΙ : Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Στο ναό όλα αλλάζουν. Τα καλύμματα και τα άμφια είναι λευκά. Τελείται ο Εσπερινός με την Θεία Λειτουργία του Μεγ. Βασιλείου. Αναγιγνώσκεται η προφητεία του Ιωνα, του οποίου η τριήμερος παραμονή στην κοιλιά του κήτους προεικονίζει την τριήμερο ταφή και Ανάσταση του Κυρίου. Ψάλλεται το " Ανάστα ο Θεός..". Το Ευαγγέλιο αναστάσιμο. Η Θεία Λειτουργία χαρμόσυνη. Αναστάσιμη. Ο Χριστός, Κύριος ζώντων και νεκρών.

ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ :
Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Κατά την Αγια και Μεγάλη Κυριακή του Πάσχα εορτάζουμε την ζωοποιό Ανάσταση του Κυρίου καί Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού .
"Δεύτε λάβετε φως...." καί αμέσως μετά το "Χριστός Ανέστη." δίνει ελπίδα και νέα ζωή στον άνθρωπο. Η αναστάσιμη Θεία Λειτουργία και ο υπέροχος Κατηχητικός Λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, στο τέλος, συμπληρώνουν τη χαρά και την πανήγυρη.
Ο Χριστός αναστήθηκε "εσφραγισμένου του μνήματος..." και δώρησε σε όλο τον κόσμο την αθανασία. ΄Ετσι ιστορείται η ορθόδοξη εικόνα της Αναστάσεως σε δύο τύπους. Η μία με το Χριστό στον Άδη νικητή να τραβάει τον Αδάμ (το γενάρχη της ανθρωπότητας) από τη φθορά και η άλλη παρουσιάζει τον άγγελο να δείχνει στις γυναίκες τον άδειο τάφο και να λέει "ηγέρθη ουκ έστν ώδε' Ίδε ο τόπος όπου έθηκαν αυτόν."

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ…………..ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ
 

 
       


Να θυμάστε:
  • Κάθε Σάββατο ο Εσπερινός 18,00
  • Κάθε Κυριακή η Θεία Λειτουργία στις 09,00


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Στην ενορία μας ξεκινήσαμε την οργάνωση της βιβλιοθήκης του Κατηχητικού.
Παρακαλούμε όσους επιθυμούν να βοηθήσουν τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης με παιδικά, λογοτεχνικά, ιστορικά, θρησκευτικά βιβλία, να επικοινωνήσουν με τον ιερέα.





Πίστη είναι.....


 Τι λοιπόν, της ζωής μας το σύνορο
θα το δείχνη ένα ορθό κηπαρίσσι;
Κι’ από ό,τι είδαμε, ακούσαμε, αγγίσαμε
τάφου γή θα μας έχη χωρίση;
Ό,τι αγγίζουμε, ακούμε καί βλέπουμε
τούτο μόνο ζωή μας το λέμε;
Κι’ αυτό τρέμουμε μήπως το χάσουμε
καί χαμένο στους τάφους το κλαίμε;
Σ’ ο,τι αγγίζουμε, ακούμε και βλέπουμε
της ζωής μας ο κόσμος τελειώνη;
Τίποτ’άλλο; Στερνό μας απόριμμα
τό κορμί που πετιέται και λυώνη;
Κάτι ανέγγιχτο, ανάκουστο, αθώρητο
μήπως κάτω απ’ τους τάφους ανθίζη;
Κι’ό,τι μέσα μας κρύβεται αγνώριστο
μήπως πέρα απ’ τον τάφο αρχίζη;
Η ψυχή ταξειδεύτρα μεσ’ τ’άπειρο
σταλαμίδα νερού μήπως μοιάζη;
που ανεβαίνη στα νέφη απ’ τα πέλαγα
κι’απ’τα νέφη στούς κάμπους σταλάζη;
Μήπως ο,τι θαρρούμε βασίλεμμα
γλυκοχάραμα αυγής είναι πέρα;
Κι’αντί ν’άρθη μια νύχτα αξημέρωτη
ξημερώνει μιά αβράδυαστη μέρα;
Μήπως είναι η αλήθεια στο θάνατο;
Κι’η ζωή μήπως κρύβη την πλάνη;
Ό,τι λέμε πως ζη μήπως πέθανε
κι’είναι αθάνατο ο,τι έχει πεθάνει;
                       Γεώργιος Δροσίνης

ΠΙΣΤΗ

Δεν εχεις πίστη όταν τα στάχυα σου
προσμένεις να γενούν σιτάρι
κι' απ' τ' άκαρπο δεντρί που κέντρωσες
προσμένεις καρπερό βλαστάρι.
Πίστη εχεις οταν απ' το χέρσωμα
και τ' αστραποκαμένα ξύλα
προσμένεις τους καρπούς ολόδροσους
και καταπράσινα τα φύλλα.

Δεν έχεις πίστη όταν τ' απόβραδο
προσμένεις να προβάλλουν τ' άστρα
και με του πετεινού το λάλημα
να φέξει η αυγή ροδογελάστρα.
Πίστη έχεις όταν όσο αλογιστο
και πλάνο ο νους σου κι αν το ξέρει
προσμένεις ήλιο τα μεσάνυχτα
κι αστροφεγγιά το μεσημέρι.

Δεν εχεις πίστη όταν πιστεύοντας
ρωτάς την κρίση και τη γνώση
Δεν έχεις πίστη όταν την πίστη σου
στη λογική εχεις θεμελιώσει.
Πίστη έχεις όταν κάθε σου όνειρο
τ' άνάφτεις στο βωμό της τάμα
κι άν κάποιο τάμα σου είν' αδύνατο
προσμένεις να γενεί το θάμα.
   
Γ.  Δροσίνης



 

 

 
 
 
© 2008 Enoria.be  | spapostolaki@brutele.be